همه ما دل بزرگی داریم ..خیلی بزرگ...چوون گاهی دلمون به وسعت آسمونو زمین میگیره..
براي گريه هايم براي گريه هايم مرحمي بودي ولي
افسوس مي رفتي ...
براي بودنت من لحظه هارا به عقب بردم وتو در
چشمهاي گريه آلودم نگاه کردي
ولي افسوس مي رفتي .....
نمي دانم چرا گفتي: ميان من وتو فرسنگها فاصله
است کاش ميشد تا برايم
بار ديگر قصه ميگفتي واي افسوس بايد مي رفتي .....
عاشقانه پشت سرت
گريستم وهق هق شبانه ام قلب ستاره هاي قريب را لرزاند
آيا ميداني؟
برگرد....
مي ترسم از روزي كه بگویی دوستت ندارم
مي ترسم از روزي كه فاصله ها را طی کنم و نخواهی ببینمت
می ترسم از روزی که عمرو جونیم را به پایت بگذارم و از پیشم بری
می ترسم از روزی که نيازمند تو باشم و تو بي تفاوت به من نيازمند كس ديگر
می ترسم از روزی که بگویی دوستت ندارم
يكی را دوست دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
نگاهش ميكنم شايد
بخواند از نگاه من
كه او را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
به برگ گل نوشتم من
تو را دوست مي دارم
ولی افسوس او گل را
به زلف كودكی آويخت تا او را بخنداند
به مهتاب گفتم ای مهتاب
سر راهت به كوی او
سلام من رسان و گو
تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس چون مهتاب به روی بسترش لغزيد
يكی ابر سيه آمد كه روی ماه تابان را بپوشانيد
صبا را ديدم و گفتم صبا دستت به دامانت
بگو از من به دلدارم تو را من دوست مي دارم
ولی افسوس و صد افسوس
زابر تيره برقی جست
كه قاصد را ميان ره بسوزانيد
كنون وامانده از هر جا
دگر با خود كنم نجوا
يكی را دوست مي دارم
ولی افسوس او هرگز نميداند
تو به من گفتی هرگز هرگز
پاسخی سردو درشت
و مرا غصه این هرگز کشت
پنج وارونه چه معنا دارد ؟!
خواهر کوچکم از من پرسيد
من به او خنديدم
کمي آزرده و حيرت زده گفت
روي ديوار و درختان ديدم
باز هم خنديدم
گفت ديروز خودم ديدم پسر همسايه
پنج وارونه به مينو ميداد
آنقَدَر خنده برم داشت که طفلک ترسيد
بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم
بعدها وقتي غم
سقف کوتاه دلت را خم کرد
بي گمان مي فهمي
پنج وارونه چه معنا دارد
جوانی داستانی بود پریشان داستانی بی سرانجام غم آگین غصه تلخی که از یادش
هراسانم به غفلت رفت از دستم و از این غفلت پشیمانم ...
جوانی چون کبوتر بود و من یکی طفل کبوتر باز سرودی داشت آن مرغک که از بانگ
سرودش مست بودم شادمان بودم به شوق نغمه ی مستانه ی او نغمه خوان بودم
نوایی داشت حالی داشت...
گاه بی گاهی با طفل دلم قل و مقالی داشت جوانی چون کبوتر بود و من بودم یکی
طفل کبوتر باز که او را هر زمان با شوق آب و دانه می دادم پرو بال لطیفین را به ابها
شانه می کردم و او را روی چشم و سینه ی خود خانه می دادم ..
ولی افسوس هزار افسوس یک روز آن کبوتر از دستم پر زد ز پیشم چون همچون تیر
شهابی تند بالا رفت به سوی آ سمان ها رفت نقان کردم نگاهم را چون صیاد به
دنبالش روان کردم ولی او کم کمک چون نقطه شدو زدیده پنهان شد به خود گفتم که
آن مرغک به سوی لانه می آید...
ولی افسوس هزار افسوس یه عمری در رهش آویختم فانوس چشمم را...
از بهار پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت تازه شکفته ام هنوز نمي دانم.
از تابستان پرسيدم عشق یعني چه ؟ گفت فعلا در گرماي وجودش غرقم نمي دانم.
از پاييز پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت در هزار رنگ ان باخته ام نمي دانم.
از زمستان پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت سرد است و بي رنگ.
از مادر پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت هر کي در اين خانه است.
از پدر پرسيدم عشق يعني چه ؟ گفت يعني تو
از خواهر پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت به ان هنوز نرسيده ام
شبي از ماه پرسيدم عشق يعني چه؟ شرمگين و خجل خود را در اغوش اسمان پنهان کرد
شبي ديگر از ماه پرسيدم عشق يعني چه ؟ ماه با چهره اي باز و خندان گفت يعني مهتاب
از خود عشق پرسيدم که اخر عشق يعني چه؟ با تبسمي گفت يعني مهر بي پايان به خالق هستي
می خواهم بمیرم ،
نه اینکه قلبم از کار بایستد و تنم سرد شود و با خاک یکسان شوم
می خواهم بمیرم ،
نه اینکه هیچ صدایی به گوشم نرسد و هیچ خورشیدی بر من
نتابد و از دیدن ماه وستارگان کور باشم
می خواهم به مرگی کاملأ غیرعادی بمیرم
مرگی شبیه بخار شدن آب
روییدن دانه
غروب خورشید
ابری شدن آسمان
می خواهم نیست شوم تا در دنیایی دیگر ظاهر شوم :
دنیایی که مزه ی آن را کاملأ نچشیدم
دنیایی که در آن همه چیز عادی باشد
جز وحشت از نیستی
جز درماندگی
جز تنهایی ......
اگر روزی من مردم وتو مرا دوست داشتی
هر پنج شنبه به مزارم بیا گل سرخی به روی قبرم بذار
تا همیشه آن گل سرخ را که به تو داده بودم به خاظر بیاورم
ولی اگر تو مردی من فقط یک بار به مزارت می آیم و آن دسته گل سفید
مریم را که با خون خود
سرخ کرده ام برایت هدیه می کنم و عاشقانه در کنارت جان می سپارم
من نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم
درعصرهاي انتظار، به حوالي بي کسی قدم بگذار
خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو
کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کنار بيد مجنون خزان زده ...و کنار مرداب
آرزوهاي رنگي ام
درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!... حرير غمش را کنار بزن
مرا مي يابي
گفتی عاشقی...گفتم دوستت دارم.
میخواهم بدانی تا ابد چشم انتظارت میمانم و به امید آن روز
زنده ام که من برای تو و تو برای همیشه برای من باشی.
چه زودگذشت روزهای با هم بودنمان....
میخواهم بدانی که یه نفر یه جایی هست که همه ی
رویاهایش لبخندتوست.
وقتی به تو فکرمیکنه احساس میکنه که زندگی واقعا
باارزش هست پس عزیزم دلم هروقت احساس دلتنگی
و تنهایی کرد،این حقیقت رو بیاد بیاورکه یه نفریه جایی
درحال فکرکردن به توست.
یکی بود یکی نبود ، زیر گنبد کبود ....
یه غریب اشنا
دل جونمو ربود
اینجوری نگام نکن
گل یاس مهربون
اون غریبه خودتی
تا ابد پیشم بمون
گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم بايد برم
براي تو فقــط يه حــرف ســاده بــود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبت اين جوري عاشق شدنه
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچهاي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه
بمون واسه خونهاي که محتاج عطر تن توست
بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست
امشب شمع حسرت آرزوهاي بر باد رفته ام ذره ذره آب مي شود
امشب براي مرگ آرزوهايم لباس سياه پوشيدم
کاش امشب کسي براي عرض تسليت به خانه دلم مي آمد
کاش امشب توبودي ودلداري ام مي دادي ودفترکال آرزوهايم
راورق مي زدم
اما افسوس که نيستي و زندگي بي تو قشنگ نيست
روي تخته سنگي نوشته بود: اگر جواني عاشق شد چه كند؟
من هم زير آن نوشتم : بايد صبر كند.
براي بار دوم كه از آنجا گذر كردم زير نوشته من كسي نوشته بود :
اگر صبر نداشته باشد چه كند؟
من هم با بي حوصلگي نوشتم : بميرد بهتر است.
براي بار سوم كه از آنجا عبور مي كردم ، اتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد
اما...
زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم...!!!
بهت نگفتم تا حالا، اینکه چقدر دوست دارم. اما حالا بهت می گم،
بی تو دارم کم میارم. بهت نگفتم تا حالا، که بد جوری عاشقتم.
بهت نگفتم تا حالا، اما حالا بهت می گم. داری کجاها می کشی،
باز این دل دربه درو.
قشنگ مهربون من، اینجوری از پیشم نرو.
بهت نگفتم تا حالا، اینکه چقدر دوست دارم.
اینکه چقدر آرزومه، پیش چشات کم نیارم.
دلم می خواد باور کنی. از ته دل می خوام تو رو.
وقتی می گم بمون، بمون.
وقتی می گم نرو، نرو.
بری هزار سالم بشه. چشم انتظارت می مونم. بازم برای دل تو.
ترانه ها مو می خونم. خودت می دونی که تو رو. از دل و از جون می خوامت.
مجنون عشق من شدی. من مثل لیلی می خوامت.
دل من به عشق تو پر می زنه
وقتی چشمای تو تو چشم منه
به همه فرشته ها سر می زنه
ای تو که همیشه همراه منی
مرهم غصه و دردای منی
ای که مهر تو توی قلب منه
ای که نبض من با خندت می زنه
همیشه پیش من بمون عزیز
عشقو از چشمای من بخون عزیز
تو بگو دوسم داری یه عالمه
از نگات هرچی بگم بازم کمه
.JPG)
می خواست بره که پسره اشکاشو پاک کردو دستاشو گرفت و گفت:
اگه دوسم نداری اشکال نداره مهم اینه که من دوستت دارم و طاقت
دیدن اشکاتو ندارم دختره سرشو پایین انداخت و گفت میدونی چیه؟
من دوستت ندارم من...بدجووری عاشقتم.
پسره دستای دختررو رها کردو با قیافه ای غمگین از پسره جدا شد.
دختره فریادزد مگه دوستم نداری؟ چرا میری؟
پسره جواب داد چون دوستت دارم می خوام تنهات بذارم
دختره گفت فکر کنم شنیده باشی که میگن عاشقی که تنها باشه
توی این دنیا نمی مونه!!! توکه دوست نداری من بمیرم هان؟؟؟
پسره گفت آنقدر دوستت دارم که نمی خوام به خاطر من مرتکب گناه بشی!
چون میگن عشق یه جور گناهه دختره گفت:اما من عشقم پاکه
پسره فریاد زد عشق پاک دیگه هیچ جای دنیا پیدا نمیشه
و دختر رو برای همیشه تنها گذاشت...
می نویسم از قلب مهربانت از ان احساس پاکت
می نویسم از چشمان زیبایت ازنگاه پر از عشقت
با صداقت می نویسم نخستین عشقم تویی و با یکدلی می نویسم که با تو
تا اخرین لحظه خواهم ماند
با چشمان خیس می نویسم که خیلی مهرت در دلم نشسته و با بغض می نویسم
که مرا تنها نگذار عزیزم
می نویسم از ان حرفهای شیرینت و ان لحظه ی رویایی که من و تو در ان اشنا شدیم
و شیفته ی قلب های سرخ هم شدیم
ان چه که می نویسم حرف دل است و بس!
حرف دل عاشق و بی قرار من
می نویسم و فریاد می زنم
با تمام وجود دوستت دارم عشق من
عشق من...
تو را از بین صدها گل جداکردم
توقلبم جشن عشقت رو به پا کردم
برای نقطه پایان تنهایی
تو تنها اسمی هستی که صداکردم
عشق من... عشق من...
بگو از پاکی چشمت منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بسازو گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدم ها دلم سرده
نوازش کن تو دستامو که خیلی وقته یخ کرده...
همیشه واسم عزیزی خیلی دووستت دارممممم
بازم میگم تولـــــــــــــــــــــــــدت مبارک 
امـــــــروز ۱۳/مهر روز تولــــــد عزیزترین کسمه
عـــــزیزم تولدت مبارک
الهی ۱۲۰ ساله بشی
عزیزم هدیه من برات یه دنیا عشقه
زندگیم با تو بودنت درست مثل بهشته
تو خونه سبد سبد گل های سرخ و میخک
عزیزم دوست دارمممم 
تولـــــــــــــدت مبارک
اگه یه روزی از هم جدا بشیم فقط می نویسم خدا نخواست با هم باشیم ولی بدون اون روز روز مرگ منه!!!
مثل تو بوودن با تو بودن کار من نیست
عاشق شدن در خود غنودن کار من نیست
ای کاش با غیر از تو من دلداده بودم
دل بردن از تو دل ربودن کار من نیست
می بینمت اما غبار ترس چشمت
با اشک از چشمم زدودن کار من نیست
با چشم های خود مرا آواره کردی
عاشق شدن عاشق نمودن کار من نیست
با واژه هایم راحتم بگذار و بگذر
شاعر شدن از تو سرودن کار من نیست
قد صد تا قابلمه با هر چی لب تو عالمه می بوسمت قبل همه به شرطی که بهم بگی دوست دارم یه عالمه
